Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Tam, gdzie spadają anioły - Motyw anioła

Jest głównym tematem utworu.
    
Anioł przedstawiony jest tu jako istota podobna człowiekowi, niedoskonała, czasem niedoświadczona i popełniająca błędy. Zastępy anielskie posiadają swoją hierarchię, w której najważniejsze są te najstarsze i posiadające największą wiedzę o ludziach i ich życiu. Młodsze osobniki muszą się tej wiedzy dopiero uczyć i nierzadko zdarza się, że w swym zapale bardziej krzywdzą, niż pomagają swoim podopiecznym. Ulegają też własnej pysze, jak Ave i to również może się skończyć tragicznie.
    
Drugą stronę stanowią natomiast Czarni, czyli anioły złe. Mają za zadanie niszczyć to, co udało się osiągnąć ich przeciwnikom, przynosić cierpienie i pomagać ludziom w obieraniu złej drogi. Jest to jednak fakt przyswojony na Drabinie. Odmienny pogląd ma Vea, który sam będąc jednym z Czarnych, uważa iż tak naprawdę zło jest samotne i nieszczęśliwe, jednak bardzo potrzebne dla zachowania równowagi w świecie. Gdyby nie ono, dobro byłoby wątłe i słabe.
    
Autorka skontrastowała te dwie postawy, by ukazać różnorodność postrzegania i odmienne perspektywy. Nie opowiada się jednoznacznie po stronie Avego, bierze pod uwagę także postać Vei, który jest zły, ponieważ takie dostał zadanie, a nie dlatego, że sam wybrał taką drogę, jak twierdzą Białe Anioły.
    
Ciekawe jest ukazanie faktu, iż anioły mogą przybierać różne postaci i zapewne ku zaskoczeniu czytelnika, postać znana z wyobrażeń, czyli istota w powłóczystej sukni, przezroczysta i z ogromnymi skrzydłami, okazuje się być tą najsłabszą, którą łatwo można okaleczyć, jak to było w przypadku Avego. Mogą też przeistaczać się w płomienie, jednakże wtedy muszą zdawać sobie sprawę, że ludzie zamiast się do nich garnąć, będą raczej uciekać.
    
Kolejny element to hierarchia panująca wśród aniołów. Drabina, czyli miejsce ich